Wanneer is legionellabeheer verplicht?
Legionellabeheer is verplicht voor prioritaire instellingen en geldt als zorgplicht voor alle andere gebouwen. Wat dit betekent voor VvE, verhuurder en bedrijf.
Legionella is een bacterie die groeit in stilstaand water tussen 25 en 55 graden en die bij inademing van waternevel een ernstige longontsteking kan veroorzaken. Douches, sproeiers en brandslanghaspels zijn typische bronnen. De overheid heeft daarom in het Drinkwaterbesluit vastgelegd welke gebouwen een beheersplan moeten hebben. Voor alle andere gebouwen geldt een zorgplicht.
Prioritaire instellingen: verplicht
Voor de volgende locaties is legionellabeheer wettelijk verplicht:
- Ziekenhuizen, verpleeghuizen, zorginstellingen en zorgwoningen met een collectieve installatie.
- Hotels, bed and breakfasts met meer dan vijf slaapplaatsen, groepsaccommodaties en campings.
- Zwembaden, sauna's, wellness en sportaccommodaties met douches.
- Opvanglocaties, gevangenissen en jachthavens met douches.
- Truckstops en benzinestations met douches.
Deze instellingen moeten een risicoanalyse laten maken door een bedrijf met BRL 6010-certificaat, een beheersplan opstellen, een logboek bijhouden en minimaal elk halfjaar monsters laten nemen door een geaccrediteerd laboratorium. Bij meer dan 100 kolonievormende eenheden per liter zijn maatregelen verplicht, bij meer dan 1.000 moet de overschrijding worden gemeld bij de Inspectie Leefomgeving en Transport. Een nieuwe risicoanalyse is nodig bij een verbouwing of wijziging van de installatie, en ten minste elke drie jaar moet worden beoordeeld of het plan nog actueel is.
Alle andere gebouwen: zorgplicht
Een VvE, een verhuurder van een woongebouw, een kantoor of een school is niet prioritair. Toch geldt de zorgplicht uit het Drinkwaterbesluit: de eigenaar moet zorgen dat het leidingwater geen gevaar voor de gezondheid oplevert. Bij een gebouw met een collectieve warmwaterinstallatie (centrale boiler, circulatieleiding, warmtenet met afleverset per woning) is het risico reëel en wordt van de eigenaar verwacht dat hij redelijke maatregelen neemt. In de praktijk betekent dat een beperkte risicoanalyse, een aantal jaarlijkse controles en het aanpakken van de bekende knelpunten. Bij een besmetting kan een eigenaar die niets deed aansprakelijk zijn.
Wat moet je als VvE of verhuurder doen
- Laat één keer een risicoanalyse uitvoeren als het gebouw een collectieve warmwatervoorziening heeft. Kosten: € 500 tot € 1.500.
- Zorg dat warm water bij de boiler minimaal 60 graden is en bij het tappunt binnen een minuut minimaal 55 graden; koud water moet onder 25 graden blijven. Meet dat periodiek.
- Verwijder dode leidingen: afgedopte aansluitingen van een oude wasmachine of een verwijderde kraan.
- Spoel tappunten die weinig worden gebruikt wekelijks, zoals een douche in een logeerkamer of een kraan in een berging.
- Laat keerkleppen jaarlijks controleren en brandslanghaspels afzonderen van de drinkwaterleiding met een keerklep.
- Houd een logboek bij, ook als dat niet verplicht is; het is je bewijs dat je de zorgplicht nakomt.
Verhuurder en huurder
De verhuurder is verantwoordelijk voor de installatie en voor de collectieve delen. De huurder moet de tappunten in zijn woning normaal gebruiken. Na leegstand of vakantie: laat de douche enkele minuten heet doorlopen zonder de nevel in te ademen.
Wat kost het
Een risicoanalyse en beheersplan € 500 tot € 1.500. Halfjaarlijkse monstername € 150 tot € 400 per keer. Uitbesteed beheer met spoelen en temperatuurmeting € 50 tot € 150 per maand voor een gemiddeld complex. Zet deze kosten in het MJOP van de VvE.
Vraag via het platform offertes aan bij gecertificeerde legionella-adviseurs en vergelijk ze op omvang van de analyse, monstername en beheerskosten.
Vraag gratis offertes aan bij gecontroleerde bedrijven in jouw regio.